W czasach świetności Electric Light Orchestra, latach 70. i pierwszej połowie 80. była jedną z największych i najważniejszych grup muzycznych na świecie pod wieloma względami. Ich sprzedane w wielomilionowych nakładach nagrania łączyły melodyjny pop rock ze wstawkami orkiestrowymi/symfonicznymi i wysokimi chórkami. Podczas koncertów, by realnie odtworzyć wszystkie bogactwa brzmień, nie raz potrzeba było wieloosobowego zespołu. Tak w studio, wszystkie one były dziełem jednego człowieka. Multiinstrumentalista, autor tekstów, producent i prawdziwy człowiek orkiestra, Jeff Lynne. Minęło kilka dekad i gdy muzyczny świat zapomniał już o zespole jako ciągle aktualnym, traktując go raczej jako relikt przeszłości. Tak nagle i niespodziewanie, dziadek Jeff zaskoczył chyba wszystkich, wydając 1 listopada płytę From Out Nowhere. Bez wielkich zapowiedzi, promocji i całego branżowego splendoru, który właśnie zaczyna się sam, napędzany tytułową niespodzianką.

Magia ELO

Album From Out Nowhere jest dokładnie taki, jak chciałaby sobie tego życzyć większość fanów. Jeff, sympatyczny anglik od lat mieszkający w Los Angeles, przywraca nim starą magię Electric Light Orchestra. Lecz nie o samą nową płytę tu chodzi, a o styl i jej charakter. Piosenki na niej bardzo przypominają te, które znam tylko z historii muzyki rozrywkowej i które są ode mnie dużo starsze. Także bardzo przyjemna niespodzianka, tych 10 nowych numerów w środku tej jesieni. Tworzą one niejako pętlę czasu, ze starym dobrym ELO, którego styl poznałem, dzięki czemu zespół trafił do ulubionych. Tak jak i kiedyś, tak i teraz nowości umilają czas. Wiem że zostaną na moich playlistach zdecydowanie dłużej, niż aktualny okres krótkich jesiennych dni oraz długich nocy.

To jest też zawsze pozytywne doświadczenie, gdy ludzie, którzy od dawna mogliby nic nowego nie nagrać, robią to nadal zamiast tylko liczyć tantiemy. Myślę że cały ten album może być dla kolejnego pokolenia muzycznych outsiderów, takim odkryciem Orkiestry, jak dla mnie swego czasu były Out of The Blue (1977), Discovery (1979) czy ulubiony Time (1981)

One More Time

Jeden z wersów piosenki świetnie nadaje się do opisania ponad 70-letniego Jeffa, który siedział w studiu tworząc ten materiał.

But you can never change, You just keep on being’ you

Jeff Lynne’s ELO – Help Yourself (2019)

Zgodnie z panującą modą cały album jest do odsłuchania na oficjalnym kanale, tutaj. Fani i tak go kupią 🙂

Aktualizacja z 08.11.19. Album From Out Nowhere został numerem 1 na listach sprzedaży w Wielkiej Brytanii. Ostatnim studyjnym albumem Electric Light Orchestra, który znalazł się na tym miejscu, był Time w sierpniu 1981 roku. Gratulacje powrotu po 38 latach do czołówki Jeff!

Co o albumie mówi sam Jeff Lynne?

Album i jego powstanie było silnie umotywowane nowym źródłem energii i motywacji. Tą motywacją była dla Jeffa pierwsza od 1985 roku wielka trasa koncertowa, która odbyła się w latach 2017 i 2018. Trasa okazała się wielkim sukcesem, a on sam z towarzyszącymi muzykami i zespołem został świetnie przyjęty na wypełnionych do ostatnich miejsc stadionach. „Publiczność była fantastyczna. Niesamowite uczucie po tym, jak porzuciłem koncertowanie live wiele lat temu, a uczucie, które odzyskałem. Po prostu wspaniale jest wyjść na scenę, aby usłyszeć reakcje ludzi na muzykę”

Duch radości i nadziei jest podstawą całego albumu, czy to w formie swobodnego spokoju, czy przemyślanej melancholii. Widać to już w tytułowej piosence, która jest preludium do całości, w którym narrator robi przygnębione wrażenie i szuka zbawienia. Jednak dzięki wielowarstwowemu brzmieniu, z którego Lynne jest tak dobrze znany, piosenka wyraża autentyczne poczucie nadziei i optymizmu. To temat, który przenika cały album i nawet w momentach wypełnionych tęsknotą i nostalgią, jest bardzo radośnie i pozytywnie.

Time Of Our Life

Radość z powrotu na sceny koncertowe jest szczególnie zauważalna w dwóch utworach. Pierwszy z nich to One More Time, który opowiada o wspólnym, wraz z fanami i muzykami, powrocie na trasę koncertową kolejny raz. Drugim utworem bezpośrednio nawiązującym do powrotu jest Time Of Our Life. W jego tekście Jeff przypomina grą słów triumfalny koncert przed 60 000 fanów na londyńskim stadionie Wembley w 2017 roku. Koncert, który został udokumentowany w postaci muzycznej składanki live i filmu koncertowego Wembley Or Bust. „Ta piosenka przypomina ten dzień” – powiedział Jeff. „Sentymentalnie w linie tekstu wbudowałem też zwrot z mojej starszej piosenki Telephone Line, podczas której na wspomnianym koncercie wszyscy włączyli się do wspólnego śpiewania”. Takie puszczenie oczka do fanów.

All My Love

To jedna z pierwszych piosenek, które napisałem na ten album. Najbardziej podoba mi się to, że tak naprawdę nie można powiedzieć, o co w niej chodzi i kogo dotyczy. To może być każdy: dziewczyna, żona, córka. Po prostu każda osoba i cała nasza miłość do niej. Piosenka, choć delikatna to jednocześnie o wielkim znaczeniu i uniwersalna.

Songbird

Powstała dzięki ptakowi, który za naszym oknem zbudował gniazdo. Nie zwróciłem uwagi na złożone jajka, tylko na młode pisklaki, która wykluły się w mgnieniu oka. Wychylając się z gniazda, wyglądały jakby krzyczały do mamy, daj nam jeść! przynieś kilka robaków!, a ptacza mama ciągle przynosiła. To była inspiracja dla tekstu ze szczęśliwym zakończeniem. Z przyjemnością napisałem tekst i piosenkę, w której dziewczyna powraca i nie odchodzi jak to przeważnie bywa w utworach bluesowych. Wraca do domu i tam też zostaje. Dla mnie zupełnie nowa piosenka bluesowa, w przeciwieństwie do tych w większości smutnych – ta jest wesoła.

Fanom nie pozostaje napisać nic innego jak dzięki Jeff 🙂